ستاره ای که ماه را پر از شراره می کنی شراره ای که کوه را پر از اشاره می کنی اشاره ای که راه را پر از...

ارام باش اسوده بخواب شاید سحر که برسد من خفته باشم و تمامی خروسهای شهر امید دوباره خفتنم را به...

پروانه, کرم بود زیبا می شوبم و پرواز می کنیم پیله کجاست تا راز زندگی تنیده شود و غرورمان که...

و زندگی چه غریبانه, عاشقی چه غریبو بودنی که غریب است همچو مرگ غریب غریبه تر ز غریبی که از غروب آید و...